Boże Narodzenie według mnie

Hej!
Jak pewnie już się zorientowaliście, święta już minęły. W moim pokoju aktualnie roznosi się zapach bodajże lawendy z automatycznego odświeżacza powietrza. Kot co jakiś czas trąca mnie łapą, leżąc obok i herbata, a nie, herbata się już skończyła.
Po ciężkim, pierwszym dniu świąt u babci postanowiłam, że napiszę co nieco na temat mojego podejścia odnośnie prezentów i obchodzenia Świąt Bożego Narodzenia. Od kilku lat oficjalnie mówię o sobie jako o osobie niewierzącej. W międzyczasie przeszłam etap bycia deistką, aż wróciłam do ateizmu. A odkąd znalazłam się w internecie i zagościłam w nim na dłużej, co roku spotykam się ze stwierdzeniem, że "TO HIPOKRYZJA". Bardzo, bardzo wielu ludzi twierdzi, że osoby niewierzące nie mogą obchodzić świąt, bo to hipokryzja. Albo, że udają, że są niewierzące, bo to modne. Osobiście uważam, że byłoby to przykre dla mojej rodziny, gdybym nie pojawiła się przy stole, nie złożyła im życzeń i nie wymieniła się prezentami, choć myślę, że sama obecność całej rodziny przy stole jest niezmiernie ważna. Bądź, co bądź dla mnie święta to czas, w którym mogę posłuchać co babcia wyczytała w horoskopach, co u wujka w firmie, albo jakie to bajki ostatnio obejrzało moje kuzynostwo, wypić dobrej herbaty, najeść się i pograć w gry planszowe. Prezenty są tylko dodatkiem do świąt, który sprawia, że można dać najbliższym coś od siebie i poobserwować jak małe dzieci cieszą się z różnych drobiazgów.

A czym dla was są święta?